Twee nieuwe Leica-kijkers, de 10x32 BA en de 12x50 BA

Vorig jaar verschenen er twee nieuwe Leica-kijkers, die ik door vriendelijke medewerking van Foto van Heek te Wierden enkele dagen ter beschikking kreeg.
De constructie van deze kijkers is gelijk aan die van de eerder door mij geteste typen uit de Trinovid-serie. Daarvoor verwijs ik dus naar de betreffende testverslagen.
De tienvoudige vergroting is zeer geschikt voor een universeelkijker. De 10x25 minikijkers van Leica zijn wegens hun kleine uittreepupil minder geschikt voor langdurig achtereen waarnemen. De uittreepupil van 3,2 mm. bij de 10x32 is nog juist aanvaardbaar om de kijker overdag als universeelkijker te gebruiken. De kijker is ongeveer 200 gram lichter dan de Leica 10x42 BA en daarom erg geschikt om mee te nemen op lange vermoeiende tochten. Logisch dus dat Leica met dit model is uitgekomen.
De presentatie van de 12x50 BA is m.i. minder voor de hand liggend. Op statief zou de kijker 20% meer detail moeten geven dan een kijker met tienvoudige vergroting. Door een iets geringere beeldscherpte en lagere contrastweergave wordt dat niet gehaald. In de vrije hand speelt de sterkere vergroting een rol waardoor meer trillingsonscherpte ontstaat. Bij het vrijhandig gebruik zal de detailweergave wellicht ca. 10% hoger zijn dan bij een 10x kijker. Het schemeringsgetal ligt ongeveer 10% hoger dan bij de 10x50. In de praktijk is dit verschil nauwelijks merkbaar. Ik denk dat Leica met een 15x60 hogere ogen zou hebben gegooid, vooral omdat deze vergroting bij concurrent Zeiss niet meer voorkomt.

De 10x32 BA
Een mooi compact en licht kijkertje met uitstekende scherpte en contrastweergave.
Jammer dat, evenals bij de eerder geteste 10x42 BA, duidelijke kleurranden langs contrastrijke voorwerpen zijn waar te nemen. Zeer fraai is de grote randscherpte in combinatie met een groot gezichtsveld. Mede door de korte brandpuntsafstanden van objectieven en oculairs, is de kijker zeer kritisch bij het scherpstellen. Er is weinig dieptescherpte, die door jonge mensen nog enigszins door het accommodatievermogen van de ogen kan worden gecompenseerd. De wat ouderen onder ons blijven echter scherpstellen. Ook de instelling van de oculairs t.o.v. elkaar is erg kritisch. Deze moet éénmalig zeer nauwkeurig door de gebruiker worden afgesteld (met beide ogen open!). In de schemering maakt de kleine uittreepupil het beeld vrij donker, het is dus vooral een kijker voor gebruik bij goed daglicht. Het instrument heeft de vriestest goed doorstaan. Bij -25°C werkten scherpstelling en scharnierdraaiing nog goed, maar wel tamelijk zwaar. Er was een lichte condensvorming op de prisma's aanwezig die na enkele minuten verdween.
Al met al een geslaagd ontwerp voor wie geen groot gewicht wil meedragen en niet vaak in de schemering waarneemt.

De 12x50 BA
Het ligt voor de hand deze kijker te vergelijken met de Leica 10x50 BA. Zoals in het testoverzicht is te zien, liggen de waarden iets lager dan bij de 10x. Kleurranden zijn duidelijker zichtbaar en ook vertoonde dit instrument wat meer inwendige reflecties. Evenals bij de 10x32 BA werd de vriestest goed doorstaan. Alles bleef goed gangbaar en er was weinig inwendige aanslag op lenzen en prisma's.
Na het vergelijken heb ik toch een duidelijke voorkeur voor de 10x50 BA waarvan ik de testresultaten ook in het overzicht heb opgenomen.
Mogelijk heeft het uitbrengen van dit type te maken met concurrentie-overwegingen. Door de sterkere vergroting ligt het schemeringsgetal van 24,5 net iets boven de 23,7 van de Zeiss 10x56 Nachtjager. Maar daarbij moeten we zeker ook de voortreffelijke coating van het laatste instrument betrekken.

De hierbij afgedrukte testresultaten kunnen U verder helpen bij het maken van de keuze. Voor vragen en opmerkingen over kijkers en telescopen of te verkrijgen kortingen ben ik alleen per e-mail bereikbaar onder elsjanmDITNIET@xs4all.nl (I.v.m. spam dient U in dit adres "DITNIET" te verwijderen).